Categories
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΑ

ΛΥΚΕΙΟ…I.B. και ο Θεσμικός Αχταρμάς της Παιδείας.

 Με μια σημαντική παρέμβαση στα ΝΕΑ σήμερα ο Ευάγγελος Βενιζέλος δίνει το δικό του στίγμα για το λύκειο και τις εξετάσεις. Πέρα από τις αντιρρήσεις και τις αναπόφευκτες γενικότητες το θετικό είναι ότι αρχίζει το πολιτικό σύστημα να παράγει συγκεκριμένες προτάσεις και θέσεις αντί να εξαντλείται σε καταδίκες και καταγγελίες…

Κατά τ’ άλλα  η κόντρα Μπαμπινιώτη – Βερέμη συνεχίζεται στο θεσμικό αχταρμά της παιδείας.

«Eκανα λάθος», παραδέχθηκε χθες στο «Σφυγμό της μέρας»,ο Πρόεδρος του ΕΣΥΠ σε συνομιλία του με τον κ. Φ. Καρζή. «Δεν είμαι ο πρωθυπουργός του ΕΣΥΠ, διότι ο πρωθυπουργός έχει το δικαίωμα να αλλάζει τους υπουργούς του. Υπό αυτή την έννοια είμαι… ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας του ΕΣΥΠ», πρόσθεσε ο κ. Βερέμης, αφήνοντας να ξεχειλίσει η ενόχλησή του για την «εκτελεστική» αδυναμία του ρόλου του. Επέκρινε, δε, τον κ. Μπαμπινιώτη για την προχθεσινή δήλωσή του, επίσης στο «Σφυγμό της μέρας», ότι «δεν υπάγεται στον κ. Βερέμη». «Προφανώς», δήλωσε ο πρόεδρος του ΕΣΥΠ, «ο κ. Μπαμπινιώτης δεν έχει διαβάσει το Π.Δ. που ορίζει τη λειτουργία του οργάνου».

Κάτι τέτοια συνέβαιναν και όταν ο Αρσένης «έφτιαξε» το Κ.Ε.Ε. βάζοντας στην άκρη το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.

Το Άρθρο του Ευάγγελου Βενιζέλου στα ΝΕΑ:

«Η κυβέρνηση άνοιξε τη συζήτηση για την αλλαγή στο λύκειο και στον τρόπο εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, κατά τα ειωθότα, με τρόπο αμήχανο και με στόχευση κυρίως επικοινωνιακή. Ανεξάρτητα όμως από τις προθέσεις της κυβέρνησης είναι αναγκαίο να διεξαχθεί ένας ουσιαστικός δημόσιος διάλογος για το πιο κρίσιμο διαρθρωτικό πρόβλημα της κοινωνίας και της οικονομίας που είναι το εκπαιδευτικό.

H συζήτηση για τις αλλαγές στο λύκειο και όσα αφορούν το τρίγωνο γνώση- έρευνα- καινοτομία είναι συνεπώς επιβεβλημένη και λόγω της διαρκούς κρίσης του εκπαιδευτικού μας συστήματος και επειδή συνδέεται με τις αλλαγές που είναι αναγκαίες στο μοντέλο ανάπτυξης της χώρας. Κανείς δεν έχει όμως το δικαίωμα να παίζει με τα νεύρα των παιδιών και με την αγωνία των οικογενειών τους. Θεωρώ, λοιπόν, υποχρέωσή μου, πρωτίστως ως πανεπιστημιακός δάσκαλος και γονιός και δευτερευόντως ως ενεργός πολιτικός, να διατυπώσω καθαρά τις θέσεις μου γύρω από την ουσία του θέματος:

Είναι κατ΄ αρχάς ορθό να εστιάζουμε την προσοχή μας στο λύκειο και να επιδιώκουμε τη μετατροπή του σε αυτόνομη εκπαιδευτική βαθμίδα από απλό προθάλαμο των εισαγωγικών εξετάσεων. Η αλλαγή στο λύκειο θα επηρεάσει την ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας, τόσο στο γυμνάσιο και το δημοτικό όσο και στο ίδιο το πανεπιστήμιο. Είναι όμως απολύτως εσφαλμένο να αναζητούμε ένα «πρωτότυπο» ελληνικό σύστημα. Υπάρχουν διεθνώς καταξιωμένα συστήματα που οφείλουμε να λάβουμε σοβαρά υπόψη, μέσα σε ένα διεθνές εκπαιδευτικό περιβάλλον που επιδιώκει την κινητικότητα και βασίζεται στην αμοιβαία αναγνώριση των εθνικών συστημάτων.

Η προσθήκη ενός ακόμη «προπαρασκευαστικού» έτους πριν από την εισαγωγή στα ΑΕΙ επιμηκύνει τον συνολικό χρόνο σπουδών, όταν διεθνώς επικρατεί η τάση μείωσης του ελάχιστου χρόνου σπουδών πριν από την έξοδο στην αγορά εργασίας (πρώτο πτυχίο τριετούς φοίτησης). Το προπαρασκευαστικό έτος δημιουργεί μία επιπλέον βαθμίδα χωρίς σαφή ταυτότητα. Είναι άλλο ένα «μεταλυκειακό» έτος και άλλο ένα πρώτο πανεπιστημιακό έτος που πιστώνει τον φοιτητή με έναν αριθμό εξαμηνιαίων μαθημάτων.

Η θέση μου είναι ότι η Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση πρέπει να διακριθεί σε δύο φάσεις: την πρώτη θα την αποτελεί το τετραετούς φοίτησης γυμνάσιο και τη δεύτερη το διετούς φοίτησης, κολεγιακού χαρακτήρα, λύκειο που πρέπει να οργανωθεί κατά τα πρότυπα του διεθνούς απολυτηρίου (Ι.Β).

Το διετές λύκειο επιτρέπει στον μαθητή να ασχολείται με μικρό αριθμό (όχι μεγαλύτερο των έξι) μαθημάτων και να τα προσεγγίζει με τρόπο τελείως διαφορετικό από τον σημερινό: με σεμιναριακού τύπου μαθήματα, πρωτόλειες έρευνες και εργασίες, κάτι που θα οδηγεί και σε άλλου τύπου εξετάσεις, βασισμένες στην κριτική σκέψη και την ικανότητα σύνθεσης.

Η φυσιογνωμία του νέου λυκείου σε συνδυασμό με τη νέα νοοτροπία των εξετάσεων

Η πολιτική αλλαγή είναι κεφάλαιο της εκπαιδευτικής αλλαγής θα επηρεάσει αυτομάτως και το γυμνάσιο και το δημοτικό. Ο καθορισμός των ελαχίστων δεξιοτήτων που πρέπει να καλύπτει το παιδί τελειώνοντας το δημοτικό και το γυμνάσιο (βαθμός γνώσης και ικανότητα χρήσης της ελληνικής γλώσσας, επίπεδο γνώσης δύο τουλάχιστον ξένων γλωσσών, χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή, ικανότητα πλοήγησης στο Διαδίκτυο κ.ο.κ.) θα αναπροσανατολίσει πλήρως τη λειτουργία του σχολείου.

 Το απολυτήριο του νέου λυκείου, στο οποίο μπορούν να καλούνται ως επισκέπτες καθηγητές και πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, θα οδηγεί στα ΑΕΙ όλους τους αποφοίτους. Για όλους υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Όχι όμως και σε όλα τα τμήματα πρώτης προτίμησης, όταν αυτά είναι υψηλής ζήτησης και άρα υψηλής βαθμολογίας (π.χ. ιατρικά, νομικά, αρχιτεκτονικά, παιδαγωγικά). Γι΄ αυτό πρέπει ταυτοχρόνως να εγκαθιδρυθεί ένα διαφανές, ευέλικτο και ορθολογικό σύστημα ενδοπανεπιστημιακής κινητικότητας από τμήμα σε τμήμα, μέσα στο ίδιο ή και σε διαφορετικά ΑΕΙ, στο οποίο θα μετέχουν όσοι έχουν αποκτήσει ήδη τη φοιτητική ιδιότητα.

 Όλα αυτά προϋποθέτουν όμως ένα εκπαιδευτικό κίνημα, με την ενεργό συμμετοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας, χωρίς την οποία δεν μπορεί να γίνει τίποτα το ριζοσπαστικό και ανατρεπτικό στον χώρο της εκπαίδευσης. Είναι ευτυχώς πολλά τα παραδείγματα εμπνευσμένων δασκάλων και καθηγητών. Είναι πολλοί οι προσοντούχοι εκπαιδευτικοί που χάνονται μέσα στη χλωμή πραγματικότητα του σχολείου. Σίγουρα μπορούμε να συγκροτήσουμε την αναγκαία κρίσιμη μάζα. Αρκεί να διαμορφωθεί το κλίμα πολιτικής και κοινωνικής εμπιστοσύνης που απαιτείται. Γι΄ αυτό η πολιτική αλλαγή είναι κεφάλαιο της εκπαιδευτικής αλλαγής.»

Categories
ΑΡΘΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

Ιδιαιτέρως …Ιδιαίτερα και Εξεταστικά

Ο διάλογος για το εξεταστικό ανοίγει με συντονιστή τον κ. Μπαμπινιώτη. Ο καθηγητής του νέου υπουργού κ. Βερέμης κρίθηκε ακατάλληλος και μη ελεγχόμενος ύστερα από τις ατυχείς προτάσεις της επιτροπής του για το προπαρασκευαστικό έτος και το απογευματινό φροντιστήριο. Αν ο συντονιστής κατευθύνει την συνισταμένη μάλλον αναμένουμε ένα σύστημα ολίγων μαθημάτων, με προαπαιτούμενη ολόκληρη την λυκειακή ύλη και με προσμέτρηση της σχολικής επίδοσης του Λυκείου μέσω αντικειμενικών αξιολογήσεων. Πότε θα εφαρμοστεί το όποιο «νέο» σύστημα; Μάλλον θα περιμένουμε για πολύ ακόμη… Όσο για τις συμμετοχές στον διάλογο ένας… ένας τον απορρίπτει ως προσχηματικό. Στο ίδιο έργο θεατές είμαστε πολλά χρόνια τώρα…

· Αδειάζουν το Σαββατοκύριακο τα φροντιστήρια ˙ καθηγητές, μέτοχοι, ιδιοκτήτες προστρέχουν στο λαχείο του ΑΣΕΠ που οδηγεί στο πολυπόθητο Δημόσιο… οι αριστεριστές που κάποτε πολεμούσαν τον θεσμό στο πεζοδρόμιο τώρα μοιράζουν «SOS» θέματα στο διαδίκτυο…

·Ο νέος υπουργός πήγε σήμερα το πρωί στα γραφεία της ΟΛΜΕ για να ακούσει τις απόψεις της συντεχνίας. Σκέψου δηκτικέ σύντροφε ότι μια μέρα στο μακρινό ή άμεσο μέλλον ο κάθε νέος υπουργός της παιδείας θα περνάει και το κατώφλι των γραφείων της ΟΕΦΕ. Όσα δεν τα φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η ώρα λέμε στον Τύρναβο….

·Ξεκίνησε και η Προσομοίωση των Φροντιστών, ένα σημαντικό εκπαιδευτικό γεγονός που πρέπει όλοι να στηρίζουμε ˙ για την Προσομοίωση όμως και την ιστορία της θα επανέλθουμε γιατί αποτελεί ένα κεφάλαιο του κλάδου μας…       

 

Categories
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Μια Αφιέρωση στο Σύντροφο Αλέκο

Σύντροφε Αλέκο,
Η προσφώνηση της συναγωνιστικής αλληλεγγύης και δράσης απορρέει από το γεγονός ότι η μόνη κομματική ένταξη που είχα στη ζωή μου ήταν στην Ανανεωτική Αριστερά και έκτοτε σταθερά παραμένω ενεργός πολίτης σε κοινωνικές, επιστημονικές και επαγγελματικές οργανώσεις και αμετάκλητος ψηφοφόρος της Αριστεράς που σήμερα εκπροσωπείς.

Με αφορμή την απορία σου από το βήμα της Βουλής για το που υπάρχουν και πως μεταφράζονται τα φροντιστήρια ανά τον κόσμο και μάλιστα στην Ευρώπη, αισθάνομαι συντροφικά υπόχρεος να σου αφιερώσω το βιβλίο αυτό…

Συγγνώμη για τον ενικό αλλά η αποστολή του βιβλίου στον αρμόδιο τομέα παιδείας του ΣΥΝ όπως και οι επανειλημμένες προσκλήσεις της συντεταγμένης εκπροσώπησης των φροντιστών για διάλογο και κυρίως ενημέρωση, παρήλθαν άκαρπες και αναπάντητες και δε μου επιτρέπουν τον προσήκοντα πληθυντικό…

Με άλλα λόγια ο ΣΥΝ αρνείται να συνομιλήσει με πολίτες που νομίμως, στο πλαίσιο του συστήματος, έχουν επιλέξει τον δρόμο της ιδιωτικής παιδείας και δεν επέλεξαν ως δάσκαλοι να διδάξουν στο κρατικό σχολείο…

Σύντροφε Αλέκο,
Σου στέλνω ακόμα τα βιβλία του Τσίλογλου για να αντιληφθεί η Αριστερά τι προσέφερε σε χαλεπούς καιρούς το φροντιστήριο στην παιδεία και την κοινωνία και ελπίζω ότι σύντομα η πολιτική ατζέντα του ΣΥΝ θα εγγράψει μια επίσκεψη σ’ ένα λαϊκό φροντιστήριο του Περάματος και μια ανταλλαγή απόψεων με τους Έλληνες Φροντιστές και τους συντρόφους της ENESCO  της Ευρωπαϊκής μας Συνομοσπονδίας την οποία οι μανδαρίνοι και διερμηνείς των Βρυξελλών και του Στρασβούργου αγνοούν… Οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν να διαλέγονται με υπαρκτές κοινωνικές δυνάμεις που επιτελούν εκπαιδευτικό έργο, το οποίο επιλέγεται ως καθολική ανάγκη από τους πολίτες της χώρας και μάλιστα από τις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις των οποίων τα παιδιά δεν σπουδάζουν σε ακριβά ιδιωτικά σχολεία και δεν κάνουν πανάκριβα μαύρα ιδιαίτερα.

Με συντροφικές ανθρώπινες ευχές
για υγεία και προκοπή

 

Categories
ΑΡΘΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

Οι Αδαείς «Πολιτικοί» του Κομματικού Θερμοκηπίου και το Φροντιστήριο…

Ο σύγχρονος Γάλλος φιλόσοφος Ζακ Ρανσιέρ υποστηρίζει στο βιβλίο του «Ο αδαής δάσκαλος» ότι καμία μεταρρύθμιση, «κανένα κόμμα, καμία κυβέρνηση, κανένας στρατός, κανένα σχολείο και κανένας θεσμός» δεν πρόκειται να λύσει το εκπαιδευτικό πρόβλημα: Είναι αδύνατο, εξηγεί, να σταματήσει αυτός ο φαύλος κύκλος μεταξύ άγνοιας και επιστήμης, παιδαγωγικής πρακτικής και διδακτικής μεθόδου, αν όλες οι λύσεις προέρχονται μέσα από αυτόν τον ίδιο κύκλο.

Οι αδαείς «πολιτικοί» του κομματικού θερμοκηπίου που ουδέποτε ζυμώθηκαν με το κοινωνικό και εκπαιδευτικό γίγνεσθαι της πραγματικής χώρας στην οποία παροικούν,  για μια ακόμη φορά, ξιφούλκησαν ενάντια στο φροντιστήριο από το βήμα της Ελληνικής Βουλής …

Το βιβλίο, που αύριο θα τους αποστείλει το ιστολόγιο, ξεκινά με την παρουσίαση και την ανάλυση του έργου του Ζοζέφ Ζακοτό, ενός Γάλλου διανοούμενου που λόγω των πολιτικών του επιλογών και των γεγονότων της εποχής βρέθηκε, το 1818, εξόριστος στη Λουβέν. Σ’ αυτή την ολλανδική πόλη τού προσέφεραν τη θέση του καθηγητή γαλλικών και έτσι, ο Ζακοτό έπρεπε να διδάξει ανθρώπους που δεν ήξεραν καθόλου τη δική του γλώσσα και των οποίων τη γλώσσα αγνοούσε. Κάτω από αυτές τις συνθήκες αποφάσισε να κάνει ένα πείραμα και ζήτησε από τους μαθητές του, με τη βοήθεια ενός διερμηνέα, να προσπαθήσουν να διαβάσουν μια δίγλωσση έκδοση του Τηλέμαχου. Μετά από λίγο καιρό, οι μαθητές ήταν σε θέση, μέσω της παρατήρησης, της σύγκρισης, του συνδυασμού, της σκέψης, της πράξης, της μίμησης, της επανάληψης, της προσωπικής προσπάθειας, του σχολιασμού και του ελέγχου, όχι μόνο να μιλούν γαλλικά αλλά και να εκφράζουν γραπτώς τις απόψεις τους πάνω σε δύσκολα θεωρητικά θέματα. Έτσι, ο Ζακοτό, ο πρώτος αδαής δάσκαλος, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο μαθητής δεν χρειάζεται απαραίτητα έναν δάσκαλο –κάτοχο της γνώσης να τον καθοδηγεί και να του εξηγεί βήμα βήμα, μεθοδικά, αυτά που γνωρίζει. Ο Ζοζέφ Ζακοτό απέδειξε πως ακόμα κι ένας αγράμματος μπορεί, αν θέλει, να διδάξει γράμματα χρησιμοποιώντας τη μέθοδό του, η οποία ονομάστηκε καθολική μέθοδος.

Τι μας είπαν οι αδαείς δάσκαλοι του έθνους και του αριστερού και δεξιού Κρατισμού;

˝… Μας πήραν από το γραφείο διερμηνείας και μας ζήτησαν να εξηγήσουμε τι θα πει φροντιστήριο. Εξηγήσαμε, λοιπόν, ότι φροντιστήριο είναι τα ιδιωτικά μαθήματα που γίνονται σε συλλογικό, κυρίως, ή σε ατομικό επίπεδο, προκειμένου τα παιδιά να μπορέσουν να μάθουν τα μαθήματα του σχολείου.
Αποτέλεσμα: Σε όλες τις γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης βγήκε το κείμενο της ερώτησης, όπως βγαίνουν όλα τα κείμενα, μεταφράζοντας τη λέξη φροντιστήριο σε λέξη «frontistirio». Θέλω να πω δηλαδή πως είναι μια ιδιαιτερότητα της Ελλάδας. Είναι μια μοναδικότητα της Ελλάδας. Με τους μορφωτικούς ακολούθους που μιλούσαμε λέγαμε «it is unique!». Μόνο η Ιαπωνία, ενδεχομένως, για άλλους λόγους, εντελώς έξω από την Ευρώπη έχει τέτοιο πρόβλημα.
Είναι ο κρίσιμος δείκτης. Τα φροντιστήρια και η αδυναμία της τεχνικής εκπαίδευσης είναι τα δύο κεντρικά χαρακτηριστικά της παιδείας μας …
˝

(Αλέξανδρος Αλαβάνος)

Το ιστολόγιο θα απαντήσει στον κ. Αλαβάνο με την αποστολή του βιβλίου «Η Ανατροπή του Ελληνικού μύθου». Τη σχετική αφιέρωση για το πώς μεταφράζεται το φροντιστήριο στον επίπεδο κόσμο που ζούμε εμείς οι κοινοί θνητοί θα την δημοσιεύσουμε τις επόμενες μέρες. Ο αδαής «πολιτικός» όπως και ο αδαής δάσκαλος δε χρειάζεται διερμηνεία αλλά το φροντιστήριο των πολιτών ή των μαθητών του.

˝…η Ελλάδα να γίνει μια χώρα που δεν θα χρειάζεται τον όρο «φροντιστήρια» όπως δεν τον έχει καμία άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. …˝

(Αλέξανδρος Αλαβάνος)

 

Ο κ. Αλαβάνος ή πλανάται ή ψεύδεται. Σε κάθε περίπτωση παρά τη μακρά του θητεία στην Ευρωβουλή αγνοεί παντελώς την επικυριαρχία των φροντιστηρίων στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Πορτογαλία, την Αγγλία και το Βέλγιο. Ας μελετήσει πριν εκτεθεί στο βήμα της Βουλής. Μερικές ακόμα απολαυστικές ατάκες εθνοπατέρων :

 

Κόπτεται εδώ ο κ. Αλαβάνος εναντίον της ιδιωτικής παιδείας. Στην ουσία επιβάλλει ιδιωτική παιδεία. Την επιβάλλει, γιατί αν ανοίξουμε τα πανεπιστήμια, εάν γίνουν μεγάλα ιδιωτικά πανεπιστήμια, με τη δική μας πρόταση, δεν θα υπάρχουν φροντιστήρια

(Γιώργος Καρατζαφέρης)

 

Εάν, λοιπόν, δεν υπάρχει η ανάγκη να δώσεις εξετάσεις, δεν θα υπάρχει φροντιστήριο. Ξέρετε τι σημαίνει φροντιστήριο σε μία οικογένεια που μένει στο Πέραμα; Γιατί, ξέρετε, βλέπω πολύ εύκολη την καπηλεία κάποιων πραγμάτων –με ενοχλεί βέβαια η λέξη, αλλά προσπαθώ να βρω και άλλη δόκιμη- του Αλέξανδρου, αυτού του παιδιού που έφυγε τόσο άδικα, ο οποίος Αλέξανδρος είχε τη δυνατότητα να πηγαίνει σε όποιο καλό σχολείο ήθελε, από το «Μωραΐτη» στο άλλο, όποτε ήθελε. Για το παιδί από το Πέραμα, θα μιλούσε κανείς; Για εκείνο το παιδί, του οποίου ο πατέρας είναι άνεργος πέντε χρόνια, γιατί διάλυσε η οικονομία τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος, ποιος θα μιλήσει; Που πρέπει να έχει λεφτά για να μάθει αγγλικά, που πρέπει να έχει λεφτά για να πάει φροντιστήριο, προκειμένου να μπει σε αυτό το σύστημα που όλοι θέλετε;

(Γιώργος Καρατζαφέρης)


Όμως, εδώ η επιλογή και το άγχος λειτουργούν κάτω από το εξής: Όχι μόνο γιατί υπάρχει εξεταστικό σύστημα, αλλά γιατί η κοινωνική ένταξη σε μεγάλο βαθμό καθορίζει πόσο εύκολα, με ή χωρίς φροντιστήρια, θα προχωρήσεις, αν θέλεις εναλλακτικές λύσεις και, τέλος, υπάρχει μεγάλος ενδοιασμός «πού θα βρω δουλειά» .. ˝

(Αλέκα Παπαρήγα)

 

Η Μαύρη Παιδεία…

˝ Οι κυβερνήσεις ακολουθούν το μοντέλο του ταξιτζή απέναντι στους καθηγητές και τους δασκάλους. Δηλαδή χαμηλό κόμιστρο, χαμηλός μισθός, αλλά πάρε διπλή κούρσα και τριπλή κούρσα. Δούλεψε στο σχολείο, αλλά πήγαινε και κάνε ιδιωτικά. Δεν πειράζει αν κάνεις ιδιωτικά και μέσα στο σχολείο σου και μέσα στην τάξη σου ή σε φροντιστήριο ή ατομικά μαθήματα. Και ενώ οι δάσκαλοι είναι και μπορούν να γίνουν και θέλουν και αυτή την εικόνα έχουν, μια λύση στο πρόβλημα του συστήματος, ενσωματώνονται με αυτό τον τρόπο, σπρώχνονται να ενσωματωθούν και να γίνουν κι αυτοί πρόβλημα του συστήματος .. ˝

(Αλέξανδρος Αλαβάνος)

 Καλά τα λέει ο κ. Αλαβάνος για τα ιδιαίτερα ˙ θυμάται τι πλήρωσε ο άνθρωπος για την κόρη του χωρίς καμία απόδειξη. Προτάσεις όμως δεν βλέπουμε παρά μόνο γενικότητες του τύπου:

˝… το σύστημα θέλει τομή όσο πιο βαθειά γίνεται. Κριτική σκέψη και δημιουργική αμφισβήτηση, βιωματική μάθηση και επινοητικότητα. Εργασία σε ομάδα. Συνεργατική μάθηση. Δουλειά ακόμα και στις εξετάσεις με την οθόνη. Δουλειά στην τοπική κοινωνία. Μαθήματα με βαθμούς και μαθήματα χωρίς βαθμούς, με σύνθημα «η τσάντα στο σπίτι». Δεν μπορεί τα πάντα να γίνουν με φροντιστήριο. Η τσάντα στο σπίτι μέσα από μια διαδικασία που δίνει τη δυνατότητα στο παιδί να παίξει ένα δημιουργικό ρόλο…˝

(Αλέξανδρος Αλαβάνος)

 

Ο Αριστερός Κρατισμός …
˝…ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας να γίνει εφικτός από την οικογένεια. Σε κάθε οικογένεια γίνεται χαμός. Νομίζει κανείς ότι ο χαμός είναι στο νηπιαγωγείο, όπου ήταν κενές εξήντα χιλιάδες θέσεις. Εντάξει, θα πληρώσουμε το ιδιωτικό νηπιαγωγείο. Και στο δημοτικό, όμως, το ίδιο. Χρειάζεται φροντιστήριο και στο δημοτικό τώρα. Στο γυμνάσιο. Στο λύκειο. Αν δεν μπεις στο πανεπιστήμιο, σε ποιο κέντρο ελευθέρων σπουδών και σε ποια χώρα θα πας. Στο ΑΣΕΠ φροντιστήριο… ˝

(Αλέξανδρος Αλαβάνος)

 

Μήπως κάτι δεν πάει καλά με την χρηματοδότηση των εκπαιδευτικών υπηρεσιών σύντροφε;

Αφήσαμε για το τέλος την κατηγορηματική πρωθυπουργική διαβεβαίωση ότι θα πατάξει την παραπαιδεία αδιακρίτως.
˝ … Είμαστε τώρα σε ένα κομβικό σημείο. Είναι η ώρα να προωθήσουμε ένα νέο τρόπο εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Όλοι συμφωνούμε ότι το σημερινό σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων, ενώ πράγματι είναι αντικειμενικό, παρουσιάζει σημαντικές, ουσιαστικές αδυναμίες. Πρώτα από όλα, καθορίζει τη μεταλυκειακή πορεία του μαθητή μέσα στις λίγες ημέρες των εξετάσεων και αυτό πολλές φορές αποδεικνύεται άδικο.
Ακόμα σοβαρότερο είναι το γεγονός ότι αφαίρεσε από το λύκειο τη μορφωτική του αποστολή. Υποβάθμισε την παιδευτική του αυτονομία. Περιόρισε το γενικό, τον ανθρωπιστικό του χαρακτήρα. Τον μετέτρεψε σε ένα είδος εξεταστικού φροντιστηρίου. Την ώρα που ο κόσμος κάνει άλματα στις νέες τεχνολογίες, το ελληνικό λύκειο παραμένει εγκλωβισμένο στην αποστήθιση. Οι μαθητές συνθλίβονται ανάμεσα στο σχολείο, στα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα μαθήματα. Η πίεση που υφίστανται είναι εξοντωτική και ο ελεύθερος χρόνος τους έχει γίνει πολυτέλεια. Επιπλέον, η προσπάθεια για την επιτυχία στις εξετάσεις αναγκάζει την ελληνική οικογένεια να καταβάλλει στην παραπαιδεία δυσβάσταχτα ποσά.
Απέναντι σε όλα αυτά έχουμε προγραμματίσει εδώ και καιρό –το έχω υπογραμμίσει- την ανάγκη να δρομολογήσουμε ουσιαστικό διάλογο με ένα διττό σκοπό. Από τη μια, τη θέσπιση ενός συστήματος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και αφετέρου τη δομική αναμόρφωση του λυκείου.

 

…. Πρώτη προτεραιότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι να συμφωνήσουμε σε ένα πλαίσιο αρχών και στόχων. Θέλουμε ένα σύστημα που να ελευθερώνει τα παιδιά από τη μεγάλη πίεση που δέχονται στη διάρκεια του Λυκείου, ένα σύστημα που τους εγγυάται στοιχειώδη ασφάλεια, που απαλλάσσει την ελληνική οικογένεια από τα τεράστια βάρη της παραπαιδείας, που να είναι αξιόπιστο, δίκαιο, αντικειμενικό, που να δίνει ευρύτερες δυνατότητες και περισσότερες ευκαιρίες σε όλους… ˝

(Κ. Καραμανλής )

Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήταν προσεκτικός στις φροντιστηριακές αναφορές και δεν προκάλεσε. Απεδείχθη μάλιστα πιο σύγχρονος και ρεαλιστής μιλώντας για το voucher…

 

Categories
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΑ

1976-2009, 33 προπαρασκευαστικά χρόνια

Απόσπασμα από το συγγραφικό μας πόνημα « Η Ανατροπή του Ελληνικού Μύθου » για το περίφημο προπαρασκευαστικό έτος. Συζήτηση στην Βουλή των Ελλήνων το 1976˙ για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι…

«1976 στην Ελληνική Βουλή ο Κωνσταντίνος Αποσκίτης ως εισηγητής της πλειοψηφίας πρότεινε τη καθιέρωση μονοετούς προπαιδευτικού έτους μετά το πέρας του Λυκείου και τόνιζε: «Μόνον έτσι, κύριοι συνάδελφοι, είναι δυνατόν να απαλλαγούμε από το καρκίνωμα των φροντιστηρίων και της δαπάνης δια την παρακρατικήν παιδείαν την οποία διαθέτει ο Ελληνικός Λαός. Τα νούμερα, δεν ξέρω εάν τα έχετε υπ’ όψιν σαν, είναι τρομακτικά. Έξι δισεκατομμύρια δραχμές τον χρόνον κοστίζει η παρακρατική παιδεία. Ιδιωτικά σχολεία, φροντιστήρια, χωρίς να υπολογίζονται τα ιδιαίτερα μαθήματα. Διότι κατήντησε πλέον να μην υπάρχη μαθητής που να μην κάνη ιδιαίτερα μαθήματα. Δεν υπάρχει ούτε δημοδιδάσκαλος, δια να μην ομιλήσω περί των καθηγητών εις την περιφέρεια Αθηνών και Πειραιώς, που να μην κάνη ένα ιδιαίτερο μάθημα. Από την 4ην τάξιν του Γυμνασίου, όλοι οι μαθηταί πηγαίνουν εις τα φροντιστήρια.»

Την ίδια πρόταση για παρένθετη τάξη ανάμεσα στο Λύκειο και στο Πανεπιστήμιο κάνει και ο Ηλίας Ηλιού «με βασικό σκοπό να καταργήσει το καρκίνωμα των φροντιστηρίων και να ρυθμίσει ορθολογικά το θέμα των εισιτηρίων εξετάσεων».

Στην ίδια συζήτηση της Βουλής ενώ το εξεταστικό προβάλλεται ως η λυδία λίθος της εξαφάνισης των φροντιστηρίων ο Κωνσταντίνος Σερεπίσιος προτείνει: “η αχρήστευσις των ιδιωτικών Φροντιστηρίων μπορεί να προκύψει δια της καλής οργανώσεως και των κατάλληλων προγραμμάτων διδασκαλίας εις τα δημόσια σχολεία ”.

Ταυτόχρονα διατυπώνονται πολλές επιφυλάξεις για την εισαγωγή διαγωνισμών από το Γυμνάσιο στο Λύκειο και γίνεται σύνδεση εξεταστικού και φροντιστηριακού μηχανισμού από διάφορους βουλευτές, όπως από το Γεράσιμο Αποστολάτο γιατί μπορεί «…να δημιουργηθεί ένα φροντιστηριακό κλίμα, εις τους μαθητάς του 3ετούς γυμνασίου εκ της ανάγκης να επιτύχουν την εισαγωγή των εις το Λύκειον».

Η συζήτηση εκείνη στη Βουλή των Ελλήνων απέδωσε με γλαφυρό τρόπο τις αντιλήψεις οι οποίες κυριάρχησαν και τις επόμενες δεκαετίες. Αλλαγές στο εξεταστικό σύστημα με την προσμονή της εξαφάνισης των φροντιστηρίων και άκαρπες προσπάθειες δημιουργίας κρατικών φροντιστηρίων. Με τον τρόπο αυτό το ελληνικό φροντιστήριο πολλαπλασίασε τη δυναμική και την απήχησή του.

1976-2009, 33 χρόνια μετά συζητάμε τα ίδια πράγματα με περισσότερο ίσως πολιτικό πολιτισμό έναντι των φροντιστηρίων και των φροντιστών, αλλά χωρίς εκπαιδευτικά αποτελέσματα και όραμα παιδείας. Να προβλέψουμε ότι επόμενη αναμέτρηση την οποία δεν αντιλαμβάνονται οι καθεστωτικοί της παιδείας είναι η θεσμική καθιέρωση των κολλεγίων που θα αλλάξει τον χάρτη της τριτοβάθμιας.

Σύντροφε του tabula rasa και του Quo vadis, omnis una manet nox η ίδια νύχτα μας περιμένει όλους…Οι κρατιστές όμως της παιδείας είναι ήδη βαθιά νυχτωμένοι…