Categories
Uncategorized

Καλύτερα πνευματικώς αλλά δημοσίως υποσιτιζόμενοι παρά ιδιωτικώς και δραστηρίως διαιτώμενοι

 

Το βιβλίο «Τα Φροντιστήρια στην Ελλάδα Η Ιστορία και οι Άνθρωποι 1860-1940» παρουσιάσθηκε το Σάββατο 22 Μαρτίου σε μια μεγάλη εκδήλωση των Ελλήνων Φροντιστών στο ξενοδοχείο PARK. Στο τιμητικό προεδρείο ο Θωμάς Μουγιάκος, ο Ανδρέας Παπαγεωργίου και ο Παναγιώτης Κόλιας ξεδίπλωσαν μνήμες της φροντιστηριακής ιστορίας. Για το βιβλίο μίλησαν ο Τάκης Δρούτσας και ο Άρης Γιαβρής. Η λιτή εισήγηση του συγγραφέα Λευτέρη Τσίλογλου ήταν συγκινητική και ενδιαφέρουσα και την παραθέτω αυτούσια.

«Αγαπητές φίλες και Αγαπητοί φίλοι, 

Ότι ήταν να πω το λέω μέσα στο βιβλίο μου. Εδώ έχω να κάνω μόνο δύο επισημάνσεις και να ανανεώσω μια υποχρέωση μου.

Η πρώτη επισήμανση είναι δύο κομβικές, για τα φροντιστήρια και τη ανάπτυξη τους, ημερομηνίες. Πρόκειται για τα έτη 1882 και 1926.

Το 1882 η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Αθηνών το μόνο ανώτατο ίδρυμα της εποχής, παίρνει δύο σημαντικές αποφάσεις.

Καθιερώνει εξετάσεις ανά έτος για τα μαθήματα και όχι μόνο στο τέλος όπως μέχρι τότε γινόταν.

Για να σου απονεμηθεί πτυχίο μιας σχολής πρέπει να υποβάλλεις πάνω σ’ ένα θέμα “Διδακτορική Διατριβή”.

Αμέσως εμφανίζονται τα νομικά φροντιστήρια, τα φροντιστήρια χημείας, φαρμακολογίας κ.α. για τους φοιτητές της Νομικής και της Ιατρικής, σχολές που συγκεντρώνουν τη συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών στο Πανεπιστήμιο.

Συγχρόνως εκείνη την εποχή υπάρχουν φροντιστήρια για τις “σκληρές” εισητήριες εξετάσεις που γίνονται κάθε χρόνο για τις Στρατιωτικές Σχολές και το Πολυτεχνείο.

Η δεύτερη ημερομηνία, το 1926, αφορά  πάλι το Πανεπιστήμιο Αθηνών και αφορά πάλι την απόφαση της Συγκλήτου για τη καθιέρωση και σ’αυτό εισητηρίων εξετάσεων.

Πρέπει εδώ να αναφερθεί ότι το 80% των αποφοίτων των γυμνασίων, μέχρι εκείνη την εποχή, που επιθυμούσαν να συνεχίσουν τις σπουδές τους απορροφούνταν από το Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Η δεύτερη επισήμανση μου έχει να κάνει με το “ανακάτεμα ασχέτων” εκ πρώτης όψεως θεμάτων. Όμως δεν είναι έτσι. Μια προσεκτικότερη ματιά θα αναδείξει τη “κόκκινη κλωστή” , που ενώνει και συνδέει όλα τα θέματα και τα πρόσωπα που εμπλέκονται σ΄αυτά.

Όλες οι ενότητες αναφέρονται σε ανθρώπους με κοινά χαρακτηριστικά, ευφάνταστους, ανήσυχους, δραστήριους με το προσόν της ανάληψης πρωτοβουλιών με όραμα, με διάθεση προσφοράς, με ρίσκο και όχι με τον εφησυχασμό πίσω από μια θέση θωρακισμένη με το “προσόν της μονιμότητας”. Αυτό το τονίζω ιδιαίτερα σήμερα, που η κρατικιστική αντίληψη είναι κυρίαρχη στη κοινωνία μας.

Εν είδει αποφθέγματος πάνω σ’αυτό έχω να κάνω την εξής προσωπική τοποθέτηση:

Στη χώρα εκείνη, που η ιδιωτική πρωτοβουλία θεωρείται περίπου ως αμάρτημα, η χώρα αυτή είναι καταδικασμένη να υποσιτίζεται υλικά και πνευματικά.

Τέλος ανανεώνω και προφορικά τη δέσμευση μου για την ολοκλήρωση της προσπάθειας με την έκδοση του δεύτερου τόμου που θα αναφέρεται στη μετακατοχική περίοδο.

 

Categories
Uncategorized

Και στην…Εσπερία δεν πάνε καλύτερα!

 

 

Το συνέδριο κατέγραψε και τον επίπεδο παγκόσμιο χάρτη της φροντιστηριακής εκπαίδευσης με εντυπωσιακά στοιχεία: από την αμερικάνικη φροντιστηριακή διείσδυση στην Ευρώπη μέχρι τις δραστηριότητες του Τούρκου φροντιστή Enver Yucel  προέδρου της TODER ο οποίος από το βήμα της συνάντησής μας ανέλυσε την επεκτατική του απόβαση στην αμερικανική πραγματικότητα των «test preparations centers»… Το φροντιστήριο δεν έχει πατρίδα!

 

Εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή» Σαββάτο 29 Μαρτίου 2008

Categories
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Το φροντιστήριο δεν είναι ελληνική πρωτοτυπία

Categories
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Η Ανατροπή του Ελληνικού Μύθου

Categories
Uncategorized

Η Άγνωστη Ιστορία της Ελληνικής Ιδιωτικής Παιδείας

Ανεξάντλητο σε άγνωστα περιστατικά της ελληνικής ιδιωτικής παιδείας το νέο βιβλίο του Λευτέρη Τσίλογλου που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο από τις εκδόσεις Κέδρος.

Από τον πρώτο φροντιστηριακό διωγμό του 1906 μέχρι την διετή Ανωτέρα Γυναικεία Σχολή που ίδρυσε το 1921 ο Δημήτρης Γληνός μαζί με τον Σωτηρίου τον Κουγέα, τον Τούντα και τον Ζαχαρία Παπαντωνίου.

Από τα ιδιωτικά μαθήματα του Αλέξανδρου Δελμούζου στην Ιστορία, την Φιλολογία και τα Φυσιογνωστικά τα οποία απευθύνονταν μόνο σε μαθήτριες 13 έως 16 χρονών(!) μέχρι την οδοντιατρική σχολή του Καρακατσάνη η οποία ιδρύθηκε το 1890 και από την οποία εξήλθον οι πλείστοι οδοντίατροι της Ελλάδας, της Τουρκίας και της Αιγύπτου…

Από την εκπληκτική Εμπορική και Βιομηχανική Ακαδημία που ίδρυσε το 1894 ο Όθωνας Ρουσόπουλος ένας χημικός με σπουδαία μεταπτυχιακά στη Γερμανία και με απόψεις προδρομικές και καινότομες για την επαγγελματική εκπαίδευση της εποχής μέχρι την παραχάραξη της διαθήκης του μεγάλου δωρητή Μαρασλή ο οποίος προόριζε το Μαράσλειο για τις πρωτοπόρες σπουδές του Ρουσόπουλου και όχι για ένα ακόμα Διδασκαλείο….

Το βιβλίο αυτό συμβάλλει  ουσιαστικά στην μελέτη των εκπαιδευτικών πραγμάτων στην Ελλάδα και φωτίζει την άγνωστη ιστορία της ελληνικής παιδείας.

Συνιστάται ανεπιφύλακτα ιδίως στους προκατειλημμένους με την ελευθερία στην εκπαίδευση.

Το βιβλίο θα παρουσιασθεί επίσημα στις 22 Μαρτίου 2008 στις 18:00 σε αίθουσα του ξενοδοχείου Park στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Συνδιάσκεψης Φροντιστών και δεν πρέπει να λείπει από καμμία φροντιστηριακή βιβλιοθήκη μιας και αποτελεί ένα εξαιρετικό αφιέρωμα τιμής και μνήμης στους προδρομικούς Φροντιστές από το 1860 έως το 1940.