Οι Αδαείς «Πολιτικοί» του Κομματικού Θερμοκηπίου και το Φροντιστήριο…

Ο σύγχρονος Γάλλος φιλόσοφος Ζακ Ρανσιέρ υποστηρίζει στο βιβλίο του «Ο αδαής δάσκαλος» ότι καμία μεταρρύθμιση, «κανένα κόμμα, καμία κυβέρνηση, κανένας στρατός, κανένα σχολείο και κανένας θεσμός» δεν πρόκειται να λύσει το εκπαιδευτικό πρόβλημα: Είναι αδύνατο, εξηγεί, να σταματήσει αυτός ο φαύλος κύκλος μεταξύ άγνοιας και επιστήμης, παιδαγωγικής πρακτικής και διδακτικής μεθόδου, αν όλες οι λύσεις προέρχονται μέσα από αυτόν τον ίδιο κύκλο.

Οι αδαείς «πολιτικοί» του κομματικού θερμοκηπίου που ουδέποτε ζυμώθηκαν με το κοινωνικό και εκπαιδευτικό γίγνεσθαι της πραγματικής χώρας στην οποία παροικούν,  για μια ακόμη φορά, ξιφούλκησαν ενάντια στο φροντιστήριο από το βήμα της Ελληνικής Βουλής …

Το βιβλίο, που αύριο θα τους αποστείλει το ιστολόγιο, ξεκινά με την παρουσίαση και την ανάλυση του έργου του Ζοζέφ Ζακοτό, ενός Γάλλου διανοούμενου που λόγω των πολιτικών του επιλογών και των γεγονότων της εποχής βρέθηκε, το 1818, εξόριστος στη Λουβέν. Σ’ αυτή την ολλανδική πόλη τού προσέφεραν τη θέση του καθηγητή γαλλικών και έτσι, ο Ζακοτό έπρεπε να διδάξει ανθρώπους που δεν ήξεραν καθόλου τη δική του γλώσσα και των οποίων τη γλώσσα αγνοούσε. Κάτω από αυτές τις συνθήκες αποφάσισε να κάνει ένα πείραμα και ζήτησε από τους μαθητές του, με τη βοήθεια ενός διερμηνέα, να προσπαθήσουν να διαβάσουν μια δίγλωσση έκδοση του Τηλέμαχου. Μετά από λίγο καιρό, οι μαθητές ήταν σε θέση, μέσω της παρατήρησης, της σύγκρισης, του συνδυασμού, της σκέψης, της πράξης, της μίμησης, της επανάληψης, της προσωπικής προσπάθειας, του σχολιασμού και του ελέγχου, όχι μόνο να μιλούν γαλλικά αλλά και να εκφράζουν γραπτώς τις απόψεις τους πάνω σε δύσκολα θεωρητικά θέματα. Έτσι, ο Ζακοτό, ο πρώτος αδαής δάσκαλος, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο μαθητής δεν χρειάζεται απαραίτητα έναν δάσκαλο –κάτοχο της γνώσης να τον καθοδηγεί και να του εξηγεί βήμα βήμα, μεθοδικά, αυτά που γνωρίζει. Ο Ζοζέφ Ζακοτό απέδειξε πως ακόμα κι ένας αγράμματος μπορεί, αν θέλει, να διδάξει γράμματα χρησιμοποιώντας τη μέθοδό του, η οποία ονομάστηκε καθολική μέθοδος.

Τι μας είπαν οι αδαείς δάσκαλοι του έθνους και του αριστερού και δεξιού Κρατισμού;

˝… Μας πήραν από το γραφείο διερμηνείας και μας ζήτησαν να εξηγήσουμε τι θα πει φροντιστήριο. Εξηγήσαμε, λοιπόν, ότι φροντιστήριο είναι τα ιδιωτικά μαθήματα που γίνονται σε συλλογικό, κυρίως, ή σε ατομικό επίπεδο, προκειμένου τα παιδιά να μπορέσουν να μάθουν τα μαθήματα του σχολείου.
Αποτέλεσμα: Σε όλες τις γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης βγήκε το κείμενο της ερώτησης, όπως βγαίνουν όλα τα κείμενα, μεταφράζοντας τη λέξη φροντιστήριο σε λέξη «frontistirio». Θέλω να πω δηλαδή πως είναι μια ιδιαιτερότητα της Ελλάδας. Είναι μια μοναδικότητα της Ελλάδας. Με τους μορφωτικούς ακολούθους που μιλούσαμε λέγαμε «it is unique!». Μόνο η Ιαπωνία, ενδεχομένως, για άλλους λόγους, εντελώς έξω από την Ευρώπη έχει τέτοιο πρόβλημα.
Είναι ο κρίσιμος δείκτης. Τα φροντιστήρια και η αδυναμία της τεχνικής εκπαίδευσης είναι τα δύο κεντρικά χαρακτηριστικά της παιδείας μας …
˝

(Αλέξανδρος Αλαβάνος)

Το ιστολόγιο θα απαντήσει στον κ. Αλαβάνο με την αποστολή του βιβλίου «Η Ανατροπή του Ελληνικού μύθου». Τη σχετική αφιέρωση για το πώς μεταφράζεται το φροντιστήριο στον επίπεδο κόσμο που ζούμε εμείς οι κοινοί θνητοί θα την δημοσιεύσουμε τις επόμενες μέρες. Ο αδαής «πολιτικός» όπως και ο αδαής δάσκαλος δε χρειάζεται διερμηνεία αλλά το φροντιστήριο των πολιτών ή των μαθητών του.

˝…η Ελλάδα να γίνει μια χώρα που δεν θα χρειάζεται τον όρο «φροντιστήρια» όπως δεν τον έχει καμία άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. …˝

(Αλέξανδρος Αλαβάνος)

 

Ο κ. Αλαβάνος ή πλανάται ή ψεύδεται. Σε κάθε περίπτωση παρά τη μακρά του θητεία στην Ευρωβουλή αγνοεί παντελώς την επικυριαρχία των φροντιστηρίων στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Πορτογαλία, την Αγγλία και το Βέλγιο. Ας μελετήσει πριν εκτεθεί στο βήμα της Βουλής. Μερικές ακόμα απολαυστικές ατάκες εθνοπατέρων :

 

Κόπτεται εδώ ο κ. Αλαβάνος εναντίον της ιδιωτικής παιδείας. Στην ουσία επιβάλλει ιδιωτική παιδεία. Την επιβάλλει, γιατί αν ανοίξουμε τα πανεπιστήμια, εάν γίνουν μεγάλα ιδιωτικά πανεπιστήμια, με τη δική μας πρόταση, δεν θα υπάρχουν φροντιστήρια

(Γιώργος Καρατζαφέρης)

 

Εάν, λοιπόν, δεν υπάρχει η ανάγκη να δώσεις εξετάσεις, δεν θα υπάρχει φροντιστήριο. Ξέρετε τι σημαίνει φροντιστήριο σε μία οικογένεια που μένει στο Πέραμα; Γιατί, ξέρετε, βλέπω πολύ εύκολη την καπηλεία κάποιων πραγμάτων –με ενοχλεί βέβαια η λέξη, αλλά προσπαθώ να βρω και άλλη δόκιμη- του Αλέξανδρου, αυτού του παιδιού που έφυγε τόσο άδικα, ο οποίος Αλέξανδρος είχε τη δυνατότητα να πηγαίνει σε όποιο καλό σχολείο ήθελε, από το «Μωραΐτη» στο άλλο, όποτε ήθελε. Για το παιδί από το Πέραμα, θα μιλούσε κανείς; Για εκείνο το παιδί, του οποίου ο πατέρας είναι άνεργος πέντε χρόνια, γιατί διάλυσε η οικονομία τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος, ποιος θα μιλήσει; Που πρέπει να έχει λεφτά για να μάθει αγγλικά, που πρέπει να έχει λεφτά για να πάει φροντιστήριο, προκειμένου να μπει σε αυτό το σύστημα που όλοι θέλετε;

(Γιώργος Καρατζαφέρης)


Όμως, εδώ η επιλογή και το άγχος λειτουργούν κάτω από το εξής: Όχι μόνο γιατί υπάρχει εξεταστικό σύστημα, αλλά γιατί η κοινωνική ένταξη σε μεγάλο βαθμό καθορίζει πόσο εύκολα, με ή χωρίς φροντιστήρια, θα προχωρήσεις, αν θέλεις εναλλακτικές λύσεις και, τέλος, υπάρχει μεγάλος ενδοιασμός «πού θα βρω δουλειά» .. ˝

(Αλέκα Παπαρήγα)

 

Η Μαύρη Παιδεία…

˝ Οι κυβερνήσεις ακολουθούν το μοντέλο του ταξιτζή απέναντι στους καθηγητές και τους δασκάλους. Δηλαδή χαμηλό κόμιστρο, χαμηλός μισθός, αλλά πάρε διπλή κούρσα και τριπλή κούρσα. Δούλεψε στο σχολείο, αλλά πήγαινε και κάνε ιδιωτικά. Δεν πειράζει αν κάνεις ιδιωτικά και μέσα στο σχολείο σου και μέσα στην τάξη σου ή σε φροντιστήριο ή ατομικά μαθήματα. Και ενώ οι δάσκαλοι είναι και μπορούν να γίνουν και θέλουν και αυτή την εικόνα έχουν, μια λύση στο πρόβλημα του συστήματος, ενσωματώνονται με αυτό τον τρόπο, σπρώχνονται να ενσωματωθούν και να γίνουν κι αυτοί πρόβλημα του συστήματος .. ˝

(Αλέξανδρος Αλαβάνος)

 Καλά τα λέει ο κ. Αλαβάνος για τα ιδιαίτερα ˙ θυμάται τι πλήρωσε ο άνθρωπος για την κόρη του χωρίς καμία απόδειξη. Προτάσεις όμως δεν βλέπουμε παρά μόνο γενικότητες του τύπου:

˝… το σύστημα θέλει τομή όσο πιο βαθειά γίνεται. Κριτική σκέψη και δημιουργική αμφισβήτηση, βιωματική μάθηση και επινοητικότητα. Εργασία σε ομάδα. Συνεργατική μάθηση. Δουλειά ακόμα και στις εξετάσεις με την οθόνη. Δουλειά στην τοπική κοινωνία. Μαθήματα με βαθμούς και μαθήματα χωρίς βαθμούς, με σύνθημα «η τσάντα στο σπίτι». Δεν μπορεί τα πάντα να γίνουν με φροντιστήριο. Η τσάντα στο σπίτι μέσα από μια διαδικασία που δίνει τη δυνατότητα στο παιδί να παίξει ένα δημιουργικό ρόλο…˝

(Αλέξανδρος Αλαβάνος)

 

Ο Αριστερός Κρατισμός …
˝…ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας να γίνει εφικτός από την οικογένεια. Σε κάθε οικογένεια γίνεται χαμός. Νομίζει κανείς ότι ο χαμός είναι στο νηπιαγωγείο, όπου ήταν κενές εξήντα χιλιάδες θέσεις. Εντάξει, θα πληρώσουμε το ιδιωτικό νηπιαγωγείο. Και στο δημοτικό, όμως, το ίδιο. Χρειάζεται φροντιστήριο και στο δημοτικό τώρα. Στο γυμνάσιο. Στο λύκειο. Αν δεν μπεις στο πανεπιστήμιο, σε ποιο κέντρο ελευθέρων σπουδών και σε ποια χώρα θα πας. Στο ΑΣΕΠ φροντιστήριο… ˝

(Αλέξανδρος Αλαβάνος)

 

Μήπως κάτι δεν πάει καλά με την χρηματοδότηση των εκπαιδευτικών υπηρεσιών σύντροφε;

Αφήσαμε για το τέλος την κατηγορηματική πρωθυπουργική διαβεβαίωση ότι θα πατάξει την παραπαιδεία αδιακρίτως.
˝ … Είμαστε τώρα σε ένα κομβικό σημείο. Είναι η ώρα να προωθήσουμε ένα νέο τρόπο εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Όλοι συμφωνούμε ότι το σημερινό σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων, ενώ πράγματι είναι αντικειμενικό, παρουσιάζει σημαντικές, ουσιαστικές αδυναμίες. Πρώτα από όλα, καθορίζει τη μεταλυκειακή πορεία του μαθητή μέσα στις λίγες ημέρες των εξετάσεων και αυτό πολλές φορές αποδεικνύεται άδικο.
Ακόμα σοβαρότερο είναι το γεγονός ότι αφαίρεσε από το λύκειο τη μορφωτική του αποστολή. Υποβάθμισε την παιδευτική του αυτονομία. Περιόρισε το γενικό, τον ανθρωπιστικό του χαρακτήρα. Τον μετέτρεψε σε ένα είδος εξεταστικού φροντιστηρίου. Την ώρα που ο κόσμος κάνει άλματα στις νέες τεχνολογίες, το ελληνικό λύκειο παραμένει εγκλωβισμένο στην αποστήθιση. Οι μαθητές συνθλίβονται ανάμεσα στο σχολείο, στα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα μαθήματα. Η πίεση που υφίστανται είναι εξοντωτική και ο ελεύθερος χρόνος τους έχει γίνει πολυτέλεια. Επιπλέον, η προσπάθεια για την επιτυχία στις εξετάσεις αναγκάζει την ελληνική οικογένεια να καταβάλλει στην παραπαιδεία δυσβάσταχτα ποσά.
Απέναντι σε όλα αυτά έχουμε προγραμματίσει εδώ και καιρό –το έχω υπογραμμίσει- την ανάγκη να δρομολογήσουμε ουσιαστικό διάλογο με ένα διττό σκοπό. Από τη μια, τη θέσπιση ενός συστήματος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και αφετέρου τη δομική αναμόρφωση του λυκείου.

 

…. Πρώτη προτεραιότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι να συμφωνήσουμε σε ένα πλαίσιο αρχών και στόχων. Θέλουμε ένα σύστημα που να ελευθερώνει τα παιδιά από τη μεγάλη πίεση που δέχονται στη διάρκεια του Λυκείου, ένα σύστημα που τους εγγυάται στοιχειώδη ασφάλεια, που απαλλάσσει την ελληνική οικογένεια από τα τεράστια βάρη της παραπαιδείας, που να είναι αξιόπιστο, δίκαιο, αντικειμενικό, που να δίνει ευρύτερες δυνατότητες και περισσότερες ευκαιρίες σε όλους… ˝

(Κ. Καραμανλής )

Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήταν προσεκτικός στις φροντιστηριακές αναφορές και δεν προκάλεσε. Απεδείχθη μάλιστα πιο σύγχρονος και ρεαλιστής μιλώντας για το voucher…

 

Δείγμα Πολιτικής Πλάνης ή Ψέματος;

Ψέμα είναι μια πρόταση που λέγεται από κάποιον με σκοπό να πείσει το κοινό του ότι είναι αληθής ενώ ο ίδιος συνειδητά γνωρίζει (ή πιστεύει) ότι η πρόταση είναι αναληθής. Όταν ο ίδιος ο υποστηρικτής της πρότασης την πιστεύει για αληθή ενώ δεν είναι, έχουμε να κάνουμε με πλάνη…

Χθες 13.01.2009 η κ. Άννα Διαμαντοπούλου, πολιτική εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ σε θέματα παιδείας, σε συνέντευξη τύπου δήλωσε:

 ˝ …Κανένας κρίκος του συστήματος δεν μπορεί από μόνος του να δώσει λύση στα τεράστια προβλήματα που αφορούν τους εφήβους τη ζωή τους τον προσανατολισμό τους τη γνώση τους και βέβαια τα οικονομικά της οικογένειας όπου υπολογίζεται ότι σήμερα ένα παιδί στην Γ΄ Λυκείου χρειάζεται σε φροντιστήρια περί τις δεκατρείς με δεκατέσσερις χιλιάδες ευρώ. Το ΠΑΣΟΚ θα καταθέσει σε όλα τα θέματα τη συγκεκριμένη πρότασή του. Τα πολιτικά κόμματα δεν είναι για να διαχειρίζονται διαλόγους γενικώς. Πρέπει τα ίδια να καταθέτουν τις απόψεις τους τις προτάσεις τους ώστε πάνω σε αυτές να μπορεί να δομείται και να ολοκληρώνεται ένας διάλογος με τους οργανωμένους φορείς της κοινωνίας αλλά και με τους πολίτες …˝

Σε ποιο λαϊκό φροντιστήριο ανοιχτό και νόμιμο συμβαίνει αυτό αξιότιμη κυρία Διαμαντοπούλου; Τα ετήσια δίδακτρα για ένα παιδί στην Γ΄Λυκείου δεν υπερβαίνουν τα 4.000€ όπως ξέρουν όλοι οι παροικούντες την παιδεία. Μήπως η κ. Διαμαντοπούλου αναφέρεται σε μαύρες δαπάνες παράνομων ιδιαιτέρων μαθημάτων φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής; Μήπως αναφέρεται σε ετήσιες δαπάνες συντρόφων της των οποίων τα τέκνα παρακολουθούν Ι.Β; Γιατί η εκπρόσωπος παιδείας της αξιωματικής αντιπολίτευσης ψαρεύει πολιτικούς πελάτες στα θολά νερά της πλάνης και του ψέματος και δεν προτείνει και δεν υπερασπίζεται την διαχωριστική γραμμή της νομιμότητας;

Το ψέμα και οι ηθελημένες πλάνες δεν υπηρετούν την πολιτική και τον πολίτη.

Προσθέτω και την σχετική επιστολή του Προέδρου της ΟΕΦΕ κ. Μιχάλη Αμοιραδάκη:

«Κυρία Διαμαντοπούλου

Ως πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδος (ΟΕΦΕ), με τεράστια έκπληξη διάβασα τη δήλωσή σας περί του κόστους της φροντιστηριακής εκπαίδευσης, ενός μαθητή της Γ' Λυκείου, δήλωση στην οποία αναφερθήκατε σε νούμερα της τάξης των 13000-14000 ευρώ.

Ειλικρινά, αδυνατώ να καταλάβω σε τι είδους "φροντιστήρια" αναφέρεστε.

Σε περίπτωση που δεν το γνωρίζετε, σας ενημερώνω ότι τα ετήσια (και φορολογούμενα) δίδακτρα ενός νόμιμου φροντιστηρίου μέσης εκπαίδευσης για την κρίσιμη τάξη της Γ' Λυκείου, κυμαίνονται μεταξύ των 3500 και των 5500 ευρώ, ανάλογα με το πλήθος των διδακτικών ωρών και το μέγεθος των τμημάτων.

Όπως αντιλαμβάνεστε, η πραγματικότητα δεν έχει καμία σχέση με αυτό που περιγράψατε.  

Αν θεωρήσω δεδομένο ότι η δήλωσή σας μου μεταφέρθηκε σωστά τότε, είτε έχετε πολύ κακή πληροφόρηση, είτε δεν αναφέρεστε στη νόμιμη εκπαιδευτική υπηρεσία την οποία παρέχουν τα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης.

Εάν συμβαίνει το πρώτο, σας διαβεβαιώ ότι η ΟΕΦΕ, μια ομοσπονδία 10.000 νόμιμα εργαζόμενων Ελλήνων επιστημόνων εκπαιδευτικών (με τους οποίους το κόμμα σας αρνείται έστω και να συνομιλήσει !!!) είναι πάντα στη διάθεσή σας, για να σας παρέχει έγκαιρη και εμπεριστατωμένη πληροφόρηση, η οποία θα σας προφυλάξει από τέτοιες ανακρίβειες (τις οποίες, είμαστε βέβαιοι, ούτε σεις επιθυμείτε).

Εάν συμβαίνει το δεύτερο, τότε, προφανώς, η δήλωσή σας αναφέρεται στα μαύρα και παράνομα ιδιαίτερα μαθήματα τα οποία, πράγματι, αποτελούν ανοιχτή πληγή – και για την Ελληνική οικονομία, αλλά και για την Ελληνική εκπαίδευση. Σε αυτήν την περίπτωση όμως, θα ήθελα, εξ ονόματος των χιλιάδων έντιμων Ελλήνων πολιτών που έχω την τιμή να εκπροσωπώ, να σας παρακαλέσω να μην μας βάζετε όλους στο ίδιο τσουβάλι, να μην μας ισοπεδώνετε με τόσο βάναυσο και άδικο τρόπο.

Σας έχω ακούσει πολλές φορές, να αντιδράτε και να επαναστατείτε, σε δηλώσεις του τύπου "όλοι οι πολιτικοί ίδιοι είναι…"

Είμαι βέβαιος ότι έχετε την πολιτική συγκρότηση, την κοινωνική ευαισθησία, αλλά και το κοινό, ανθρώπινο, περί δικαίου αίσθημα, ώστε να αναγνωρίζετε και στους άλλους, αυτό που θεωρείτε αναφαίρετο δικαίωμα για τον εαυτό σας.»

 

 

Η Ξαναζεσταμένη Σούπα του Εξεταστικού…

 Μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι ο διάλογος για το νέο σύστημα ξεκινά απ΄τις αρχές του χρόνου…   «Ο στόχος είναι ένα νέο σύστημα που θα απελευθερώνει τα παιδιά από τη μεγάλη πίεση που δέχονται»…

Στο ίδιο μήκος κύματος, της μεγάλης πίεσης λίγες μέρες πριν και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου του κόμματός του το πε ξανά:

«… με άπειρες ώρες της ζωής τους, και μέσα στο σχολείο, και έξω, στα φροντιστήρια, που κοστίζουν στους γονείς τους, να κυνηγούν, ανταγωνιζόμενοι ο ένας τον άλλο, το βαθμό…»

Η ξαναζεσταμένη σούπα του εξεταστικού σερβίρεται για μια ακόμα φορά από το άβουλο πολιτικό μας σύστημα με το πρόσχημα της μεγάλης ψυχολογικής πίεσης των μαθητών και της οικονομικής αφαίμαξης γονέων τους.

Η προαναγγελία μάλιστα της «απελευθέρωσης» την οποία για πολλοστή φορά ευαγγελίζονται οι πολιτικοί μας ξαναφέρνει τις απατηλές φήμες και τις αλυστες μνήμες της κατάργησης των πανελλαδικών εξετάσεων.

Κάπως έτσι απαντάει το πολιτικό μας σύστημα στα μηνύματα των εξεγερμένων. Υπόσχεται κοντολογίς ένα σχολείο  χωρίς αξιολόγηση, μια διαδικασία εισαγωγής χωρίς εξετάσεις, ένα πτυχίο της αρεσκείας μας χωρίς κόπο, μια καλή και προσοδοφόρα θέση στο δημόσιο χωρίς κανένα ΑΣΕΠιτικό φραγμό, μια κοινωνία χωρίς φόρους και εισφορές….

Οι υποσχέσεις περισσεύουν και όλα παίζονται στο χρηματιστήριο της διάσωσης της πολιτικής ανεπάρκειας που μαστίζει τον τόπο. Όσοι παροικούμε την Ιερουσαλήμ γνωρίζουμε τις απόψεις όλων όσων θα κληθούν σ’αυτόν το «διάλογο των κουφών» από μηδενική βάση.

Το νέο εξεταστικό πλαίσιο μπορεί να αναθεωρηθεί άμεσα με τεχνοκρατικό ρεαλισμό, κοινωνικό έλεγχο για το αδιάβλητο και τη μέγιστη δυνατή αξιοκρατία επιλογής των διακεκριμένων. Η πολιτική βούληση και η αναγκαία συναίνεση απουσιάζει και δίνει τη θέση της στην λαϊκίστικη σούπα της απελευθέρωσης με το γλειμμένο κόκαλο του εξεταστικού…. όπως έγραψε σήμερα και η Αυγή ξεχνώντας όμως ότι τα πρωτοπαλίκαρα του «χώρου» μας έχουν χορτάσει χρόνια τώρα με το ίδιο παραμύθι… Σύντροφε από τους Γαργαλιάνους μη φοβάσαι τους Δαναούς γιατί δεν μπορούν να πάρουν τίποτα από όσους παράγουν παιδεία, αξίες και πολιτισμό…

 

Τo Ποιοτικό Άλμα Του Ελληνικού Φροντιστηρίου

Δύο σημαντικές εκδηλώσεις της ΟΕΦΕ στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη τα δύο τελευταία Σαββατοκύριακα επικύρωσαν με ξεχωριστό τρόπο την πολύχρονη και επίπονη προσπάθεια αναβάθμισης των φροντιστηριακών υπηρεσιών με την σύνταξη ενός ποιοτικού προτύπου λειτουργίας των εκπαιδευτικών μας μονάδων.

Η γόνιμη συνεργασία του ΕΛΟΤ και της ΟΕΦΕ με την κύρια συνδρομή και την αποκλειστική προσήλωση του Μιχάλη Αμοιραδάκη στα θέματα της ποιότητας και της αξιολόγησης, έδωσε ένα ελληνικό σήμα πιστοποίησης το οποίο καταξιώνει το ελληνικό φροντιστήριο και σφραγίζει την εκπαιδευτική του πολυδιάστατη ποικιλομορφία.

Η ολοκλήρωση του προτύπου αποτελεί την δικαίωση πολλών εξαίρετων συναδέλφων οι οποίοι μια δεκαετία πριν εισήγαγαν συστήματα ποιότητας στην λειτουργία των φροντιστηρίων τους.

Η Δήμητρα, ο Παναγιώτης, ο Θανάσης, η Αγγελική, ο Στέλιος από τον Τύρναβο, ο Μιχάλης και αρκετοί ακόμα στη συνέχεια ξεκίνησαν το εγχείρημα της φροντιστηριακής πιστοποίησης.

Το πρότυπο του ΕΛΟΤ και της ΟΕΦΕ χτισμένο μ’ όλη την εμπειρία αυτής της δεκαετίας των αναζητήσεων και των αμφισβητήσεων είναι πια ένα σημαντικό γεγονός.

Ευτυχώς τίποτα δεν πάει χαμένο. Η ζωή τραβάει την ανηφόρα και η συντεταγμένη θέληση ξεπερνάει την μιζέρια της αμφισβήτησης και της στασιμότητας. Οι καινοτομίες είναι δύσκολες και έχουν κόστος.

Θυμάμαι το 2002 μια ημερίδα των φροντιστών στο Park με τίτλο « Δομική Μετεξέλιξη και Ποιότητα », στην οποία ετέθησαν θέματα ποιότητας και σύγχρονων συνεργατικών μορφών.

Θυμάμαι ένα τεύχος των « Δρώμενων » αποκλειστικά αφιερωμένο στην ποιότητα με τίτλο « Ποιότητα είναι να τηρείς τις υποσχέσεις σου…»

Θυμάμαι ότι η συντεταγμένη μας εκπροσώπηση κατηγορήθηκε τότε από μερικές πλευρές για « ελιτισμό » και απομάκρυνση από τις στερεότυπες συντεχνιακές διεκδικήσεις…

Ευτυχώς το καινούργιο προσπερνάει το κατεστημένο και σήμερα χάρη στην επιμονή των πρωτοπόρων έχουμε ένα ελληνικό ISO λειτουργικό και χρήσιμο ανεξάρτητα μάλιστα από το μέγεθος του φροντιστηρίου. Άλλωστε η ποιότητα δεν έχει να κάνει με το μέγεθος της φροντιστηριακής μονάδας. Υπάρχουν μικρά φροντιστήρια που λειτουργούν άψογα και υποδειγματικά και μεγάλα που λειτουργούν αθλίως…

Το πρότυπο της φροντιστηριακής λειτουργίας είναι ένα σημαντικό εργαλείο της επιβίωσης και της διαιώνισης της επιχειρηματικής και της διδακτικής αξίας που ο καθένας μας με τον καταστατικό χάρτη της λειτουργίας του έχει παραγάγει…

Η επιβίωση και η καθιέρωση του ελληνικού φροντιστηρίου είναι αποτέλεσμα των εκπαιδευτικών αναζητήσεων και των διδακτικών καινοτομιών ανυπότακτων δασκάλων. Σκέφτομαι ότι η περίφημη μέθοδος του Τζουγανάτου για την εκμάθηση της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας με την βοήθεια ενός προτύπου θα’ χε επιζήσει και θα’ χε μεγαλουργήσει όπως ακριβώς επέζησε η μέθοδος του Toru Kumon για τα μαθηματικά, η οποία πρόσφατα έφθασε και στην φροντιστηριοκρατούμενη Ελλάδα, με το διαβατήριο της πιστοποίησης…

Να προσθέσω μια μικρή διδακτική ιστορία ˙ εφαρμόζοντας τις βασικές αρχές του προτύπου, ο Μιχάλης σε μια δύσκολη περιοχή των βορείων προαστίων, χρόνο με τον χρόνο, υπερδιπλασίασε τον αριθμό των μαθητών του, τους οποίους δεν « κέρδισε » από άλλα φροντιστήρια αλλά από την μαύρη αγορά των ιδιαίτερων.

Κάπως έτσι καλοπροαίρετα και με την απόσταση του πανδαμάτορα χρόνου θέλω να απαντήσω στον καλό συνάδελφο που μου’ πε το 2002 στο Park: ˝ Αφήστε τα iso και τις συνεργατικές μορφές και ασχοληθείτε με τα ιδιαίτερα…˝

Η μάχη της ποιοτικής επιβίωσης και η αποτελεσματικότερη αντιπαράθεση με την παραοικονομία την οποία μερικοί ευλογούν και πολλοί υποθάλπτουν είναι δική μας υπόθεση.

Αυτή όμως η υπόθεση απαιτεί την μετάβαση από τον χαρισματικό δάσκαλο στο χαρισματικό σύστημα και το πρότυπο μας δεν μπορεί να είναι μια κορνίζα γραφείου ή ένα διακριτικό λογότυπο στην επιγραφή μας, αλλά τρόπος ζωής της φροντιστηριακής μας μονάδας.

Συγχαίρω την ΟΕΦΕ που προσπερνάει την μίζερη λογική ˝ όλα του φταίνε του αντρειωμένου …˝ και αποδεικνύει ότι οι επόμενοι είναι καλύτεροι από τους προηγούμενους…